Skip to content
pl

Straddle

Straddle to dobrowolny zakład w ciemno, zwykle równy dwóm dużym blindom, wpłacany przed rozdaniem kart – najczęściej przez gracza na lewo od dużego blinda.

Jak wygląda straddle w rozdaniu?

W klasycznej wersji straddle wpłaca gracz siedzący na lewo od dużego blinda, czyli UTG. Musi to zrobić, zanim dostanie karty, bo to zakład w ciemno, tak samo jak blindy. W praktyce działa jak trzeci, dobrowolny blind.

Przykład: blindy wynoszą 50/100. Gracz UTG wykłada 200 jako straddle. Licytację przed flopem zaczyna teraz gracz po jego lewej. Żeby wejść do rozdania, trzeba sprawdzić 200, a nie 100. Jeśli nikt nie przebił, kolejka wraca na końcu do gracza ze straddle’em, który może czekać albo przebić – ma taką samą opcję, jaką zwykle ma duży blind.

Po flopie kolejność wraca do normy: zaczyna pierwszy aktywny gracz na lewo od przycisku dealera.

Po co gracze stawiają straddle?

Straddle podwaja cenę wejścia do rozdania, więc pule robią się większe, a stosy, liczone w tej nowej stawce, dwa razy płytsze. Gracz, który go wpłaca, kupuje sobie ostatnie słowo w pierwszej rundzie licytacji. Płaci jednak, nie znając kart, a po flopie nie ma już żadnej przewagi. Dlatego straddle uchodzi raczej za sposób na ożywienie gry niż za ruch korzystny dla samego wpłacającego.

Gdzie spotyka się straddle i jakie ma odmiany?

Straddle to zwyczaj z gier cashowych na żywo; w turniejach zwykle się go nie stosuje. O tym, czy jest dozwolony, kto może go wpłacić i w jakiej wysokości, decydują zasady danego stołu. Poza wersją klasyczną spotyka się straddle z buttona, a czasem z dowolnego miejsca, i wtedy kolejność licytacji przed flopem bywa ustalana inaczej. Siadając do nowej gry, warto o to zapytać przed pierwszym rozdaniem. Pozostałe zakłady obowiązkowe opisuje poradnik blindy i ante.

Jakie hasła są powiązane?