Pocket pair
Inne nazwy: para kieszonkowa, para na ręce
Pocket pair to para kieszonkowa, czyli dwie karty własne tej samej wartości, które tworzą gotową parę jeszcze przed wyłożeniem kart wspólnych.
Jak wygląda pocket pair w rozdaniu?
W Texas Hold’em dostajesz dwie karty własne. Jeśli obie mają tę samą wartość, trzymasz parę kieszonkową. Nie potrzebujesz pomocy ze stołu: układ jest gotowy, zanim pojawi się flop.
Twoja ręka
Para siódemek. Rywal z dwiema różnymi kartami ma na razie tylko wysoką kartę i musi coś trafić, żeby cię wyprzedzić.
Pary zwyczajowo dzieli się na wysokie (asy, króle, damy), średnie i niskie. Granice są umowne, ale zasada jest prosta: im wyższa para, tym rzadziej na stole pojawia się karta od niej starsza.
Jak często dostaje się parę kieszonkową?
Z talii 52 kart da się ułożyć 1326 dwukartowych rąk, a 78 z nich to pary. Parę kieszonkową dostajesz więc średnio raz na 17 rozdań, czyli w 5,88% przypadków. Konkretną parę, na przykład asy, tworzy tylko 6 kombinacji, dlatego trafia się ona raz na 221 rozdań.
Gdy już masz parę, flop dołoży ci trzecią kartę tej samej wartości w około 11,8% rozdań, mniej więcej raz na 8,5 flopa. Taka trójka to set.
Od czego zależy siła pary kieszonkowej?
Przede wszystkim od jej wysokości i od kart wspólnych. Para wyższa niż wszystkie karty na stole to overpair i zwykle mocna ręka. Niska para rzadko pozostaje najlepsza do końca rozdania, bo prawie każda karta na stole może dać rywalowi wyższą parę. Jej wartość bierze się głównie z szansy na seta.
Przykład: masz 7♠ 7♦, a na flopie leżą K♥ 10♣ 4♦. Wystarczy, że rywal trzyma króla albo dziesiątkę, i twoja para jest już druga.