Check-raise
Inne nazwy: czekanie z przebiciem, c/r
Check-raise to zagranie złożone z dwóch akcji w jednej rundzie licytacji: najpierw czekasz, a gdy rywal za tobą postawi i głos wróci do ciebie, przebijasz jego zakład.
Jak wygląda check-raise w rozdaniu?
Blindy wynoszą 50/100. Rywal przebija przed flopem do 300, mały blind pasuje, a ty sprawdzasz z dużego blinda. W puli jest 650.
Twoja ręka
Para siódemek. Po flopie mówisz pierwszy.
Flop
Trafiasz trójkę, czyli seta. Czekasz. Rywal stawia 300, a ty przebijasz do 1000 – to jest check-raise.
Po co się to robi?
Check-raise jest dostępny tylko dla gracza, który w danej rundzie mówi przed rywalem. Pozwala mu odzyskać część przewagi, jaką daje pozycja. Służy dwóm celom:
- budowaniu puli – z mocną ręką wygrywasz więcej, bo rywal zdążył już włożyć żetony, zanim pokazałeś siłę;
- blefowi lub semi-blefowi – przebicie po czekaniu wygląda na bardzo mocną rękę, więc często skłania do pasu.
Jakie ryzyko niesie check-raise?
Zagranie wymaga współpracy rywala. Jeśli po twoim czekaniu on też zaczeka, runda skończy się bez zakładu: pula nie urośnie, a rywal zobaczy następną kartę za darmo.
Check-raise bywa mylony ze slow playem. Różnica polega na tym, kiedy pokazujesz siłę. Przy check-raisie robisz to jeszcze w tej samej rundzie, a przy slow playu ukrywasz ją dłużej, tylko czekając i sprawdzając.
Zagranie jest w pełni dozwolone. Dawniej zakazywano go przy niektórych prywatnych stołach, więc w grze domowej warto to ustalić przed startem.