All-in
Inne nazwy: wejście za wszystko
All-in to wejście za wszystko, czyli postawienie wszystkich żetonów, które masz przed sobą; od tej chwili nie podejmujesz już decyzji, a pulę możesz wygrać na showdownie albo bez niego, gdy pozostali spasują.
Jak wygląda all-in w rozdaniu?
Za wszystko możesz wejść zakładem, przebiciem albo sprawdzeniem – to ostatnie wtedy, gdy rywal postawił więcej, niż masz. Mówisz „all-in” lub „za wszystko” i ta deklaracja jest wiążąca.
Przykład: masz 2000 żetonów. Rywal stawia 800, a ty wchodzisz za wszystko. Rywal dokłada 1200 i sprawdza. Żaden z was nie ma już o co licytować, więc dealer wykłada pozostałe karty wspólne i dochodzi do showdownu.
W pokerze grasz tylko tymi żetonami, które leżały przed tobą na początku rozdania. Nie możesz ich dołożyć w trakcie, ale też nikt nie zmusi cię do pasu tylko dlatego, że postawił więcej, niż masz.
Ile możesz wygrać, wchodząc za wszystko?
Od każdego rywala najwyżej tyle, ile sam postawiłeś. Nadwyżka, o którą grają gracze z większą liczbą żetonów, trafia do puli bocznej.
Przykład: wchodzisz za 1000, a dwaj rywale, którzy mają po 3000, sprawdzają. Pula główna wynosi 3000 i grają o nią wszyscy trzej. Dalsze zakłady rywali tworzą pulę boczną, której nie możesz wygrać, nawet z najlepszym układem.
Jeśli sprawdzi cię tylko jeden gracz z większą liczbą żetonów, niewyrównana część jego zakładu po prostu do niego wraca.
Czy all-in zawsze otwiera licytację na nowo?
Nie. Wejście za wszystko kwotą mniejszą niż pełne minimalne przebicie nie pozwala przebijać graczom, którzy już w tej rundzie działali – mogą tylko sprawdzić albo spasować. Opisuje to poradnik licytacja w pokerze.