Czym jest Stud Hi-Lo?
Stud Hi-Lo to Seven Card Stud, w którym pulę dzieli się na dwie połowy. Jedną dostaje gracz z najlepszym układem wysokim (high), drugą gracz z najlepszym układem niskim (low). Rozdanie wygląda identycznie jak w zwykłym studzie: siedem własnych kart, trzy zakryte i cztery odkryte, bez kart wspólnych.
Układ niski musi spełnić warunek „ósemka lub niżej”. Stąd inne nazwy gry: Stud 8, Stud Eight or Better albo Seven Card Stud Hi-Lo. Jeśli nikt nie ma układu niskiego, całą pulę zabiera układ wysoki. Przy stole siada od dwóch do ośmiu osób, a gra jest stałym elementem miksów takich jak HORSE.
Jak przebiega rozdanie?
Każdy wpłaca ante, potem rozdanie przechodzi przez pięć ulic, a po każdej jest runda licytacji. W przykładach nowe karty są wyróżnione, a wcześniejsze przygaszone.
1. Third street (trzecia ulica)
Dostajesz dwie karty zakryte i jedną odkrytą. Gracz z najniższą odkrytą kartą wpłaca bring-in, czyli wymuszony zakład otwierający licytację. Masz trzy niskie karty z asem: początek, który może pójść w obie strony.
2. Fourth street (czwarta ulica)
Druga karta odkryta. Od tej ulicy licytację zaczyna gracz z najwyższym odkrytym układem. Piątka daje ci cztery karty do układu niskiego.
3. Fifth street (piąta ulica)
Trzecia karta odkryta, od teraz obowiązuje wyższy zakład. Drugi as nie pomaga w low, ale daje parę asów do układu wysokiego.
4. Sixth street (szósta ulica)
Czwarta karta odkryta. Siódemka uzupełnia układ niski: 7-5-4-2-A.
5. Seventh street (siódma ulica)
Ostatnia karta jest zakryta. Trzeci as daje ci trójkę. Po piątej rundzie licytacji następuje odkrycie kart.
Przykład: z tych siedmiu kart składasz dwa różne układy pięciokartowe. Wysoki to trójka asów: A-A-A-7-5. Niski to 7-5-4-2-A. Jeden as pracuje w obu naraz i nic w tym złego.
Kto wpłaca bring-in i kto zaczyna licytację?
Tu Stud Hi-Lo nie różni się od zwykłego studa. Bring-in wpłaca najniższa odkryta karta, przy czym as liczy się w tym momencie jako wysoki, a przy równych wartościach rozstrzyga kolor: najniższy jest trefl (♣), potem karo (♦), kier (♥) i pik (♠). Od czwartej ulicy pierwszy mówi gracz z najwyższym odkrytym układem wysokim. Układ niski nie ma na kolejność żadnego wpływu.
Jak powstaje układ niski?
Układ niski to pięć kart o różnych wartościach, z których żadna nie jest wyższa od ósemki. Zasady są takie same jak w Omaha Hi-Lo:
- As jest najniższą kartą. W układzie wysokim ten sam as może być kartą najwyższą.
- Para dyskwalifikuje. Potrzebujesz pięciu różnych wartości wśród swoich siedmiu kart.
- Strity i kolory się nie liczą. Przy ocenie low po prostu się je pomija, więc A-2-3-4-5 jest najlepszym układem niskim, a nie stritem.
- Porównuje się od góry. Wygrywa układ z niższą najwyższą kartą. Przy równych decyduje druga od góry i tak dalej.
Najlepszy low: „koło”
5-4-3-2-A. W połowie wysokiej te same karty są stritem do piątki, więc często wygrywają obie strony.
Najsłabszy low, który się kwalifikuje
8-7-6-5-4. Wystarczy jedna dziewiątka zamiast ósemki i układu niskiego nie ma.
Przykład: 7-6-5-4-3 wygrywa z 8-4-3-2-A, bo siódemka jest niższa od ósemki. 8-5-4-3-2 wygrywa z 8-6-3-2-A, bo przy równych ósemkach piątka jest niższa od szóstki.
Od Omahy różni Stud Hi-Lo jedno: nie ma tu zasady „dwie z ręki, trzy ze stołu”. Do każdego układu bierzesz dowolne pięć ze swoich siedmiu kart.
Jak dzieli się pulę?
- Ktoś ma układ niski: połowa puli dla najlepszego układu wysokiego, połowa dla najlepszego niskiego.
- Nikt nie ma układu niskiego: całą pulę zabiera najlepszy układ wysoki.
- Jeden gracz wygrywa obie połowy: bierze wszystko. To tak zwany scoop. Może do niego użyć dwóch różnych piątek kart, jak w przykładzie z trójką asów.
- Remis w jednej połowie: tę połowę dzieli się po równo między remisujących.
Przykład: w puli jest 120 żetonów. Ty pokazujesz trójkę asów i low 7-5-4-2-A, rywal dwie pary i low 8-6-4-3-2. Wygrywasz obie połowy i zabierasz 120. Gdyby rywal miał low 6-5-4-3-A, dostałby 60 żetonów, a ty 60.
Jeśli puli nie da się podzielić na dwie równe części, nieparzysty żeton trafia do układu wysokiego. Ogólne zasady odkrywania kart opisuje strona showdown i remisy.
Jak wygląda licytacja?
Stud Hi-Lo gra się z limitem stałym (inne struktury opisuje strona limity stawek). Niższy zakład obowiązuje na trzeciej i czwartej ulicy, wyższy na piątej, szóstej i siódmej. Gracz z bring-in wpłaca sam bring-in albo od razu pełny niższy zakład. Pozostali mogą spasować, sprawdzić albo uzupełnić bring-in do pełnego zakładu.
Przykład: gracie z limitem 10/20, ante 1 i bring-in 3 żetony. Gracz z najniższą kartą wpłaca 3. Następny może spasować, sprawdzić 3 albo uzupełnić do 10. Na czwartej ulicy zakład wynosi 10, od piątej 20.
Czy odkryta para na czwartej ulicy pozwala na wyższy zakład?
W zwykłym studzie odkryta para na czwartej ulicy często daje prawo do postawienia od razu wyższego zakładu. W Stud Hi-Lo standardowe zbiory zasad tę opcję wyłączają: na czwartej ulicy obowiązuje niższy zakład bez względu na to, co leży na stole. Część opisów gry i niektóre stoły domowe stosują jednak regułę pary także tutaj, więc przed grą warto to ustalić.
Czym różni się od Texas Hold’em i zwykłego studa?
| Cecha | Stud Hi-Lo | Seven Card Stud | Texas Hold’em |
|---|---|---|---|
| Karty własne | 7 (3 zakryte, 4 odkryte) | 7 (3 zakryte, 4 odkryte) | 2 zakryte |
| Karty wspólne | brak | brak | 5 |
| Kto wygrywa pulę | high i low po połowie | najlepszy układ | najlepszy układ |
| Zakłady obowiązkowe | ante i bring-in | ante i bring-in | blindy |
| Rundy licytacji | 5 | 5 | 4 |
| Typowy limit stawek | limit stały | limit stały | no-limit |
Wśród gier typu stud Stud Hi-Lo stoi pośrodku: w zwykłym studzie liczy się tylko układ wysoki, a w grze Razz tylko niski i bez warunku ósemki.
Jakie błędy popełniają początkujący?
- Granie o połowę puli. Ręka, która może wygrać tylko jedną stronę, zarabia niewiele, zwłaszcza w grze na dwóch. Najcenniejsze są początki, które mogą pójść w obie strony: trzy niskie karty z asem, najlepiej w jednym kolorze lub po kolei.
- Przecenianie wysokich par. Para dam, świetna w zwykłym studzie, tutaj walczy zwykle o połowę puli, a rywal z niskimi kartami może po drodze złożyć strita albo kolor i zabrać całość.
- Dociąganie do słabego low. Układ na ósemce często przegrywa z układem na siódemce lub szóstce. Jeśli rywal pokazuje trzy niskie odkryte karty, twoja ósemka może być już druga.
- Niepatrzenie na martwe karty. Odkryte karty rywali mówią, ile niskich kart zostało w talii. Gdy potrzebujesz trójki albo szóstki, a większość z nich już widziałeś, szanse na low są małe.
Jakie pytania padają najczęściej?
Co oznacza „eight or better”?
To warunek kwalifikacji układu niskiego: pięć kart o różnych wartościach, z których najwyższa to co najwyżej ósemka. Bez takiego układu o połowę niską nikt nie gra.
Czy mogę wygrać obie połowy puli?
Tak. Z siedmiu kart składasz osobno układ wysoki i osobno niski, z tych samych albo z różnych kart. Jeśli oba są najlepsze przy stole, zabierasz całą pulę.
Czy as jest wysoki, czy niski?
Jedno i drugie. W układzie niskim jest najniższą kartą, w wysokim najwyższą, a w stricie do piątki pełni rolę jedynki. Tylko przy ustalaniu bring-in liczy się wyłącznie jako karta wysoka.
Co się dzieje, gdy nikt nie ma układu niskiego?
Pula nie jest dzielona. Całość zabiera gracz z najlepszym układem wysokim.
Co się dzieje, gdy zabraknie kart w talii?
Tak jak w Seven Card Stud: jeśli na siódmej ulicy nie wystarcza kart dla wszystkich, rozdający wykłada jedną odkrytą kartę wspólną, której każdy używa jako swojej siódmej.