Czym jest Omaha Hi-Lo?
Omaha Hi-Lo to odmiana Omahy, w której pula jest dzielona na dwie połowy. Jedną dostaje gracz z najlepszym układem wysokim (high), drugą gracz z najlepszym układem niskim (low). Dostajesz cztery karty własne, a na stole leży pięć kart wspólnych.
Układ niski musi spełnić warunek „ósemka lub niżej”, dlatego grę nazywa się też Omaha 8 albo Omaha Eight or Better. Jeśli nikt takiego układu nie ma, cała pula trafia do najlepszego układu wysokiego. Celem nie jest więc wygranie połowy, tylko zgarnięcie obu.
Jak przebiega rozdanie?
Kolejność jest taka sama jak w Omasze i w Texas Hold’em: blindy, cztery rundy licytacji, odkrycie kart. Obowiązuje też ta sama zasada składania układu: dokładnie dwie karty z ręki i dokładnie trzy ze stołu, osobno dla układu wysokiego i osobno dla niskiego.
1. Preflop
Każdy dostaje cztery zakryte karty. As z dwójką to najlepszy początek układu niskiego, para króli daje szansę na mocny układ wysoki.
2. Flop
Trzy karty wspólne. Masz trójkę króli, a do układu niskiego brakuje ci jeszcze jednej niskiej karty innej niż as, dwójka, czwórka i siódemka.
3. Turn
Trójka uzupełnia układ niski: as i dwójka z ręki oraz siódemka, czwórka i trójka ze stołu.
4. River i odkrycie kart
Ostatnia karta nic nie zmienia. Do układu wysokiego używasz pary króli, do niskiego asa z dwójką. Przy tym stole nikt nie może mieć lepszego układu niskiego: połowę niską wygrywasz albo dzielisz z graczem, który też ma asa z dwójką.
Przykład: twój układ wysoki to trójka króli (dwa króle z ręki oraz król, dziewiątka i siódemka ze stołu), a układ niski to 7-4-3-2-A. Do każdego z nich wolno ci użyć innych kart własnych.
Jak powstaje układ low i jak się go porównuje?
Układ niski to pięć kart o różnych wartościach, z których żadna nie jest wyższa od ósemki. Obowiązują przy tym cztery zasady:
- As liczy się jako najniższa karta. W układzie wysokim ten sam as nadal może być kartą najwyższą.
- Para dyskwalifikuje. Wszystkie pięć kart musi mieć różne wartości.
- Strity i kolory nie szkodzą. Przy ocenie układu niskiego w ogóle się ich nie bierze pod uwagę.
- Dwie karty z ręki, trzy ze stołu. Na stole muszą więc leżeć co najmniej trzy karty o różnych wartościach nie wyższych niż ósemka. W przeciwnym razie nikt nie ma układu niskiego.
Low, który się kwalifikuje
As i trójka z ręki oraz dwójka, piątka i ósemka ze stołu tworzą układ 8-5-3-2-A.
Najlepszy low: „koło”
A-2-3-4-5 to najlepszy możliwy układ niski. Jest jednocześnie stritem do piątki, więc często wygrywa także połowę wysoką.
Dwójka na stole psuje twój low
Na stole są trzy niskie karty, ale jedna z nich to dwójka. As i dwójka z ręki dają z kartami stołu parę dwójek, a nie pięć różnych kart. Nie masz układu niskiego. Rywal z asem i trójką ma 7-5-3-2-A.
Stół bez układu niskiego
Tylko dwie karty wspólne są nie wyższe od ósemki. Nikt nie złoży układu low, a całą pulę bierze najlepszy układ wysoki.
Układy niskie porównuje się od najwyższej karty w dół. Wygrywa ten, kto ma niższą kartę najwyższą. Przy równych decyduje druga od góry i tak dalej.
Przykład: 7-6-5-4-2 wygrywa z 8-4-3-2-A, bo siódemka jest niższa od ósemki. Z kolei 8-5-4-3-2 wygrywa z 8-6-4-2-A, bo przy równych ósemkach piątka jest niższa od szóstki.
Jak dzieli się pulę?
Przy odkryciu kart każdy gracz pokazuje wszystkie cztery karty, a pulę rozdziela się według prostych reguł:
- Jest układ niski: połowa puli trafia do najlepszego układu wysokiego, połowa do najlepszego niskiego.
- Nie ma układu niskiego: całą pulę zabiera najlepszy układ wysoki.
- Jeden gracz wygrywa obie połowy: bierze wszystko. Takie zgarnięcie całej puli nazywa się scoop.
- Remis w jednej połowie: tę połowę dzieli się po równo między remisujących.
Z ostatniej reguły bierze się sytuacja, której gracze boją się najbardziej, czyli ćwiartkowanie (ang. quartering). Masz najlepszy układ niski, ale rywal ma taki sam i dodatkowo wygrywa połowę wysoką.
Przykład: gracie we dwóch, w puli jest 200 żetonów, z czego 100 wpłaciłeś ty. Rywal bierze 100 za układ wysoki, a połowę niską dzielicie po 50. Dostajesz 50 żetonów, czyli tracisz 50, chociaż miałeś najlepszy możliwy low.
Jeśli puli nie da się podzielić równo, nieparzysty żeton zwykle trafia do układu wysokiego. Ogólne zasady odkrywania kart i podziału opisuje strona showdown i remisy.
Jak wygląda licytacja?
W Omaha Hi-Lo gra się najczęściej w jednej z dwóch struktur: limit, czyli ze stałą wysokością zakładów, albo pot-limit. Wersja no-limit jest rzadsza.
W pot-limit największy zakład jest równy wielkości puli, a maksymalne przebicie liczysz po doliczeniu własnego sprawdzenia. W grze z limitem wysokość zakładu jest z góry ustalona: niższa w dwóch pierwszych rundach, dwa razy wyższa na turnie i riverze.
Przykład: w grze z limitem 2/4 blindy wynoszą 1 i 2. Przed flopem i na flopie każdy zakład i każde przebicie to 2 żetony, na turnie i riverze 4 żetony. W większości gier w jednej rundzie dozwolony jest zakład i najwyżej trzy przebicia.
Więcej o strukturach stawek przeczytasz na stronie limity stawek.
Czym różni się od Texas Hold’em?
| Cecha | Texas Hold’em | Omaha | Omaha Hi-Lo |
|---|---|---|---|
| Karty własne | 2 | 4 | 4 |
| Karty z ręki w układzie | 2, 1 lub 0 | dokładnie 2 | dokładnie 2, osobno dla high i low |
| Kto wygrywa pulę | najlepszy układ | najlepszy układ | high i low po połowie |
| Typowy limit stawek | no-limit | pot-limit | limit lub pot-limit |
Hierarchia układów wysokich jest zwykła, taka jak na stronie układy pokerowe. Nowością jest tylko druga, niska połowa puli.
Jakie błędy popełniają początkujący?
- Granie o połowę puli. Ręka, która może wygrać tylko jedną połowę, często ledwie odzyskuje wpłacone żetony. Najwięcej warte są karty, które mogą wygrać obie strony, na przykład as z dwójką w jednym kolorze i dwie wysokie karty.
- Dobieranie do słabego układu niskiego. Dwójka z trójką bez asa albo trójka z czwórką często dają drugi najlepszy low, który kosztuje dużo i nie wygrywa nic.
- Zapominanie, że stół może zepsuć low. Gdy na stół spada karta tej samej wartości co jedna z twoich niskich kart, twój układ niski słabnie albo znika. Trzecia niska karta w ręce, na przykład as, dwójka i trójka, chroni przed taką sytuacją.
- Granie środkowych kart. Siódemki, ósemki i dziewiątki rzadko tworzą najlepszy układ wysoki i prawie nigdy najlepszy niski.
- Błędne odczytanie układu. Zasada „dwie z ręki, trzy ze stołu” dotyczy obu połówek. Jeden as w ręce i cztery niskie karty na stole nie dają układu niskiego.
Jakie pytania padają najczęściej?
Co oznacza „ósemka lub niżej”?
To warunek kwalifikacji układu niskiego: pięć kart o różnych wartościach, z których najwyższa to co najwyżej ósemka. Układ 8-7-6-5-4 się kwalifikuje, a 9-4-3-2-A już nie.
Czy mogę użyć innych kart do układu wysokiego i niskiego?
Tak. Do każdej połowy wybierasz dowolne dwie z czterech kart własnych i dowolne trzy z pięciu wspólnych. Mogą to być te same karty albo zupełnie inne.
Jaki jest najlepszy układ niski?
A-2-3-4-5, nazywany kołem. Strit nie przeszkadza w układzie niskim, a ten sam zestaw kart liczy się też jako strit do piątki w połowie wysokiej.
Co się dzieje, gdy nikt nie ma układu niskiego?
Pula nie jest dzielona. Całość zabiera gracz z najlepszym układem wysokim.
Czy as w Omaha Hi-Lo jest wysoki, czy niski?
Jedno i drugie. W układzie niskim jest najniższą kartą, w wysokim może być najwyższą, a w stricie do piątki pełni rolę jedynki.