Czym jest 2-7 Single Draw?
2-7 Single Draw to gra dobierana na najniższy układ, w której karty wymieniasz tylko raz. Dostajesz pięć zakrytych kart, licytujesz, wymieniasz dowolną ich część i licytujesz po raz drugi. Kart wspólnych nie ma. Grę nazywa się też Kansas City lowball.
Hierarchia układów jest taka sama jak w 2-7 Triple Draw. Różni się wszystko inne: zamiast trzech wymian jest jedna, zamiast czterech rund licytacji dwie, a zamiast limitu stałego gra się zwykle bez limitu. Przebieg rozdania przypomina pokera dobieranego, tylko z odwróconym celem.
Jak przebiega rozdanie?
Przed rozdaniem dwóch graczy na lewo od przycisku dealera wpłaca mały i duży blind. Często wszyscy dokładają jeszcze ante. Oba rodzaje zakładów opisuje strona blindy i ante. W przykładzie karta przygaszona to ta, którą odrzucasz.
1. Rozdanie kart i pierwsza licytacja
Każdy dostaje pięć zakrytych kart. Licytację zaczyna gracz na lewo od dużego blinda. Masz cztery niskie karty i króla.
2. Wymiana
Gracze po kolei, od pierwszego aktywnego na lewo od przycisku, odrzucają od zera do pięciu kart i dostają tyle samo nowych. Odrzucasz króla.
3. Druga licytacja i showdown
Dobrałeś ósemkę i masz 8-7-5-3-2. Drugą rundę zaczyna pierwszy aktywny gracz na lewo od przycisku. Jeśli zostanie co najmniej dwóch graczy, odkrywają karty i wygrywa najniższy układ.
Gracz, który nie wymienia żadnej karty, zostaje przy swoich, po angielsku „stand pat”.
Jak wygląda licytacja?
Typową strukturą jest no-limit: w każdej chwili możesz postawić dowolną kwotę, aż po wejście za wszystko. Najmniejszy zakład jest równy dużemu blindowi, a przebicie musi podnieść stawkę co najmniej o tyle, o ile podniósł ją poprzedni zakład lub przebicie. Szczegóły znajdziesz na stronie limity stawek.
Przykład: blindy wynoszą 1 i 2 żetony. Pierwszy gracz przebija do 5, gracz z przyciskiem sprawdza, blindy pasują. Pierwszy gracz wymienia jedną kartę, drugi zostaje przy swoich. W puli jest 13 żetonów. Pierwszy gracz czeka, drugi stawia 9 i teraz trzeba zdecydować: sprawdzić czy spasować.
W części gier obowiązuje tradycyjna zasada, że pierwszy gracz wchodzący do puli musi przebić i nie może jedynie sprawdzić dużego blinda. Nie stosuje się jej wszędzie, więc ustalcie to przed grą.
Jakie układy wygrywają?
Obowiązuje hierarchia „od dwójki do siódemki”, czyli zwykła hierarchia pokerowa czytana od końca. Najważniejsze reguły:
- As jest zawsze wysoki. A-2-3-4-5 nie jest stritem, tylko słabym układem na asie.
- Strity i kolory liczą się przeciwko tobie. 6-5-4-3-2 to strit, a pięć kart w jednym kolorze to kolor.
- Pary szkodzą. Ręka bez pary, strita i koloru bije każdą parę.
- Ręce porównuje się od najwyższej karty w dół. 8-7-5-3-2 to układ na ósemce i przegrywa z każdym układem na siódemce.
Najlepsza ręka
7-5-4-3-2 w co najmniej dwóch kolorach. Pełne omówienie hierarchii z przykładami znajdziesz na stronie 2-7 Triple Draw.
Przy jednej wymianie gotowe ręce są wyraźnie słabsze niż w Triple Draw. Układ na dziewiątce albo dziesiątce to tutaj przyzwoita ręka, a pulę nieraz wygrywa walet.
Dlaczego blef i pozycja znaczą tak dużo?
O ręce rywala wiesz tylko dwie rzeczy: ile postawił i ile kart wymienił. Drugiej szansy na poprawę nie ma, więc kto dobierał jedną kartę, ten często kończy z niczym. Mając 7-5-3-2, parę dobierzesz po dwunastu z 47 kart, których nie widzisz, a kolejne dają króla, damę lub asa.
Obie strony o tym wiedzą. Gracz, który nie trafił, może postawić dużo i udawać gotową rękę. Rywal z przeciętnym układem musi wtedy zgadywać, a w grze bez limitu pomyłka kosztuje sporo. Blefem bywa też sama wymiana: zostajesz przy swoich ze słabymi kartami i stawiasz tak, jakbyś miał gotową siódemkę.
Gracz z przyciskiem wymienia i licytuje ostatni. Zanim zdecyduje, widzi, ile kart wzięli rywale i czy po wymianie postawili, czy czekali. Jeśli przeciwnik wziął jedną kartę, a potem czeka, najczęściej nie trafił. Więcej o tej przewadze przeczytasz na stronie pozycje przy stole.
Czym różni się od Triple Draw i Texas Hold’em?
| Cecha | 2-7 Single Draw | 2-7 Triple Draw | Texas Hold’em |
|---|---|---|---|
| Cel gry | najniższy układ | najniższy układ | najwyższy układ |
| Karty własne | 5 | 5 | 2 |
| Wymiany kart | 1 | 3 | brak |
| Rundy licytacji | 2 | 4 | 4 |
| Typowy limit | no-limit | limit stały | no-limit |
Jakie błędy popełniają początkujący?
- Wymienianie dwóch lub więcej kart. Z jedną wymianą rzadko dobierzesz dwie dobre karty naraz. Graj ręce gotowe albo takie, którym brakuje jednej karty.
- Dobieranie do strita. Z 6-5-4-3 dwójka i siódemka dają strita, więc pomaga ci mniej kart, niż się wydaje.
- Rozbijanie przyzwoitej ręki. Gotowy układ na dziesiątce to w tej grze przyzwoita ręka, a wymieniając kartę, możesz trafić parę albo wysoką kartę i skończyć z czymś gorszym.
- Sprawdzanie każdego zakładu po wymianie. Blefy są częste, ale nie tak częste, żeby opłacało się płacić za każdym razem.
Jakie pytania padają najczęściej?
Ile kart można wymienić w 2-7 Single Draw?
Dowolną liczbę, od zera do pięciu, ale tylko raz w rozdaniu.
Czy układy są takie same jak w Triple Draw?
Tak. Asy są wysokie, strity i kolory szkodzą, a najlepsza ręka to 7-5-4-3-2 nie w jednym kolorze.
Czy w 2-7 Single Draw zawsze gra się bez limitu?
Nie zawsze, ale no-limit jest zdecydowanie najczęstszą formą tej gry.
Czy kolory kart rozstrzygają remisy?
Nie. Gracze z identycznymi pięcioma kartami dzielą pulę po równo.