Buy-in
Ook wel: inschrijfgeld, inkoop
Een buy-in is de prijs om mee te doen aan een pokertoernooi, waarvoor je een startstack krijgt, of het aantal fiches waarmee je in een cash game aan tafel gaat zitten.
Hoe werkt een buy-in in een toernooi?
Iedere speler betaalt dezelfde buy-in en krijgt dezelfde startstack. Toernooifiches hebben buiten het toernooi geen waarde. Ze houden alleen de stand bij: wie er nog in zit en hoe goed het gaat. Alle buy-ins samen vormen de prijzenpot, die volgens een vooraf aangekondigde uitbetalingstabel over de beste spelers wordt verdeeld. Een deel van wat je betaalt, kan een aparte fee zijn voor de organisatiekosten, die niet naar de prijzenpot gaat.
Een buy-in hoeft geen geld te zijn. Thuisspellen en clubcompetities worden vaak om rankingpunten of kleine prijzen gespeeld, en een toernooi helemaal zonder buy-in heet een freeroll.
Hoe werkt een buy-in in een cash game?
In een cash game is de buy-in het aantal fiches dat je op tafel legt als je gaat zitten. Elke tafel heeft een bandbreedte, met een minimum en een maximum waarmee je mag beginnen.
Voorbeeld: de tafel speelt met blinds van 1/2 en staat een buy-in van 40 tot 100 big blinds toe. Je kunt gaan zitten met 80 fiches, met 200, of met elk bedrag daartussen. Verlies je een deel van je stack, dan kun je tussen de handen door bijkopen, maar niet boven het maximum.
Wat is het verschil tussen een buy-in, een rebuy en een add-on?
De buy-in is je eerste deelname aan het spel. Een rebuy en een add-on zijn extra aankopen van fiches later in een toernooi, en die bestaan alleen als de regels van dat toernooi ze toestaan. Een freezeout-toernooi heeft geen van beide: één buy-in, één stack.
Spelers gebruiken “buy-in” ook als meeteenheid. Iemand die in een cash game “twee buy-ins up” staat, heeft twee volle stacks gewonnen. Een toernooispeler die “vijf buy-ins down” staat, heeft voor vijf deelnames betaald zonder daar een prijs tegenover te hebben.