Wat is Chinese poker?
Chinese poker is een spel met 13 kaarten waarin je je kaarten verdeelt over drie losse pokerhanden en elke hand vergelijkt met dezelfde hand van elke tegenstander. Er zijn geen blinds, geen gemeenschappelijke kaarten en geen inzetrondes. Je kunt niemand bluffen en niemand laten passen. Het hele spel draait om hoe goed je je eigen kaarten indeelt.
Wat het met gewoon poker gemeen heeft, is de volgorde van de handen, dus je moet de poker combinaties uit je hoofd kennen voordat je gaat zitten. Al het andere is anders: de uitslag wordt in punten geteld en elk van je drie handen wordt apart gescoord.
Je speelt met twee tot vier personen. Vier is zowel de klassieke bezetting als het maximum, want 4 × 13 is precies 52 kaarten, het hele spel.
Hoe verloopt een hand volgens de standaardregels van Chinese poker?
Spreek voor je begint af wat één punt waard is. Daarna heeft elke deal drie fases.
- Het delen. Elke speler krijgt 13 gesloten kaarten.
- Het indelen. Je verdeelt je kaarten over drie handen en legt ze gesloten voor je neer. Niemand ziet de kaarten van een ander totdat iedere speler klaar is.
- De showdown. Iedereen draait zijn kaarten om. Je back wordt vergeleken met de back van elke tegenstander, je middle met hun middle en je front met hun front.
De drie handen
| Hand | Kaarten | Vereiste sterkte |
|---|---|---|
| Back (of bottom) | 5 | De sterkste van de drie |
| Middle | 5 | Niet sterker dan de back |
| Front (of top) | 3 | De zwakste van de drie |
De front heeft maar drie kaarten, dus daar zijn maar drie handen mogelijk: hoge kaart, een paar of three of a kind (drie dezelfde). Straten en flushes van drie kaarten tellen niet. Drie harten in de front zijn gewoon een hand met een hoge kaart.
Een foul
Je back moet minstens zo sterk zijn als je middle, en je middle minstens zo sterk als je front. Klopt die volgorde niet, dan is je hand gefouled, ook wel mis-set genoemd. Meestal verliest een gefoulde hand alle drie de handen aan elke tegenstander die zijn kaarten correct heeft ingedeeld.
Hoe deel je 13 kaarten in de praktijk in?
Stel dat je deze 13 kaarten krijgt:
Je hebt drie achten, een paar vijven, een paar azen en vijf harten. Dit is een sterke, geldige manier om ze in te delen.
Back: full house
Drie achten en twee vijven vormen een full house. Dat is je sterkste hand, dus die komt in de back.
Middle: flush
De vijf harten vormen een flush met aas hoog. Een flush staat onder een full house, dus de volgorde klopt.
Front: hoge kaart
De drie overgebleven kaarten zijn een aas, een boer en een drie. Geen paar, maar aas hoog is een nette front.
Let op: het is verleidelijk om het paar azen in de front te leggen. Maar dan verdwijnt de hartenaas uit de flush, en met de tien kaarten die overblijven kun je geen middle maken die een paar azen verslaat met daarachter een back die minstens zo sterk is. Hoe je de achten en vijven ook legt, de hand is gefouled.
Er bestaat nog een tweede geldige indeling: de flush in de back, de drie achten in de middle en het paar vijven in de front. Daarmee lever je kracht in twee handen in om een paar in de front te krijgen. Kiezen tussen zulke indelingen is de kunst van het spel. De volgorde van denken blijft wel altijd dezelfde. Zorg eerst dat de indeling geldig is. Zoek daarna de verdeling die de meeste van je drie duels wint.
Hoe werkt de puntentelling?
Tijdens de hand gaan er geen fiches in een pot. Je speelt om punten, vaak units genoemd, en rekent na het omdraaien van de kaarten met elke tegenstander apart af. Er bestaan verschillende telsystemen, dus de tafel moet er vooraf één kiezen. Twee komen het meest voor.
- 1-6-telling. Je krijgt 1 punt voor elke hand die je van een tegenstander wint en betaalt 1 voor elke hand die je verliest. Win je ze alle drie, een scoop, dan krijg je een bonus van 3 punten, dus 6 in totaal.
- 2-4-telling. Elke hand is weer 1 punt waard, en wie twee of drie handen wint krijgt 1 extra punt. Twee van de drie winnen levert 2 punten op, een scoop 4.
Is een hand precies gelijk, dan betaalt niemand ervoor. Met drie of vier spelers scoor je tegen elke tegenstander apart, dus je kunt in dezelfde deal van de een winnen en van de ander verliezen.
Voorbeeld: je speelt tegen één tegenstander. Je wint de back en de middle en verliest de front. Met de 1-6-telling krijg je 2 punten en betaal je 1, dus je sluit de deal af op +1. Met de 2-4-telling krijg je ook het extra punt en eindig je op +2. Had je ook de front gewonnen, dan stond je op +6 of +4.
Royalties
Aan veel tafels worden bonussen betaald voor uitzonderlijk sterke handen, de zogenaamde royalties. Gebruikelijk zijn three of a kind in de front, een full house in de middle en four of a kind (carré) of een straight flush in de middle of back. Royalties zijn optioneel en de tabellen verschillen, zowel in de waardes als in de vraag of de hand ook zijn duel moet winnen om de bonus te krijgen. Spreek ze af voor de eerste deal.
Naturals
Sommige groepen belonen ook zeldzame combinaties van 13 kaarten, naturals genoemd: drie flushes, drie straten, zes paren of een “dragon”, één kaart van elke waarde van aas tot heer. Dit is het enige geval waarin een straat of flush van drie kaarten in de front telt. Welke naturals meetellen en voor hoeveel, is een huisregel.
Surrender
In sommige spellen mag je opgeven (surrender). Als je je kaarten bekijkt en ze hopeloos vindt, betaal je elke tegenstander een vooraf afgesproken vast bedrag aan punten, minder dan een scoop zou kosten, en blijven je kaarten gesloten. Ook deze regel is optioneel en veel tafels gebruiken hem niet.
Wat is Open-Face Chinese Poker?
Open-Face Chinese Poker, of OFC, is een nieuwere versie van het spel die onder pokerspelers een geliefd spelletje naast het echte werk is geworden. Het doel is hetzelfde: drie handen, 13 kaarten, dezelfde volgorde van sterkte. Wat verandert, is het delen.
- Vijf kaarten om te beginnen. Elke speler krijgt vijf kaarten en legt ze open in een van de drie handen.
- Daarna telkens één kaart. De spelers trekken om de beurt een kaart en voegen die toe aan een hand, totdat iedereen er 13 heeft.
- Geen kaarten verplaatsen. Een gelegde kaart blijft de rest van de deal liggen.
Je bouwt je handen zonder te weten welke kaarten er nog komen, dus fouls komen veel vaker voor dan in het klassieke spel. Royalties horen bij OFC standaard bij de telling in plaats van als extraatje. Het spel kent ook Fantasyland, een bonusdeal die je verdient met een paar vrouwen of beter in de front, en een snellere variant, Pineapple, waarin je telkens drie kaarten trekt en er één weggooit.
Wat is het verschil tussen Chinese poker en Texas Hold’em?
| Kenmerk | Chinese poker | Texas Hold’em |
|---|---|---|
| Kaarten die je krijgt | 13 | 2 |
| Gemeenschappelijke kaarten | Geen | 5 |
| Inzetrondes | Geen | 4 |
| Handen die je maakt | 3 | 1 |
| Folden en bluffen | Geen onderdeel van het spel | De kern van het spel |
| Afrekenen | Punten per hand | De pot gaat naar de winnaar van de hand |
| Spelers | 2–4 | 2–10 |
In Texas Hold’em bepalen het inzetten en je positie aan tafel elke beslissing. In klassiek Chinese poker verdwijnen ze allebei. Wat overblijft, is een pure test van hoe goed je de sterkte van handen inschat. Voor andere varianten ga je terug naar de uitleg poker regels.
Welke fouten maken beginners?
- Foulen door slordigheid. Meestal gaat het zo: een sterk paar in de front met een zwakkere middle erachter. Controleer voordat je je kaarten neerlegt elke keer de volgorde: back, middle, front.
- Een straat of flush zoeken in de front. Drie opeenvolgende kaarten of drie van dezelfde kleur betekenen in de front niets.
- Alles in de back stoppen. Een enorme back met twee zwakke handen ervoor betekent meestal één winst en twee verliezen. Je kracht verdelen zodat je om twee van de drie handen meedoet, is vaak beter.
- De scoop vergeten. Alle drie de handen verliezen kost veel meer dan er twee verliezen: 6 punten in plaats van 1 bij de 1-6-telling. Soms is de juiste indeling de indeling die minstens één hand beschermt.
- De regels niet vooraf afspreken. Telling, royalties, naturals en surrender verschillen per tafel. Spreek ze af voordat iemand naar zijn kaarten kijkt.
Wat vragen spelers het vaakst?
Met hoeveel personen speel je Chinese poker?
Met twee tot vier. Met vier spelers wordt het hele spel van 52 kaarten uitgedeeld, 13 kaarten per persoon.
Wordt er ingezet bij Chinese poker?
Nee. Er zijn geen inzetten tijdens de hand en je kunt niet passen. De uitslag hangt alleen af van hoe je drie handen zich verhouden en van het telsysteem dat je hebt afgesproken.
Kan de front een straat of flush zijn?
Nee. Met drie kaarten tellen alleen hoge kaart, een paar en three of a kind.
Wat gebeurt er als twee spelers foulen?
Meestal wordt er tussen die twee niets verrekend, en betaalt elk van hen de spelers die hun kaarten correct hebben ingedeeld.
Is Chinese poker hetzelfde als Big Two?
Nee. Big Two, ook bekend als Deuces, is een ander kaartspel waarin je probeert als eerste al je kaarten kwijt te raken. Het wordt soms ook Chinese poker genoemd, en daar komt de verwarring vandaan.