Skip to content
nl

Blinds en ante bij poker: small blind, big blind en button

Small blind, big blind, ante, bring-in en de dealerbutton: wie legt vóór het delen fiches in, hoeveel, en wie moet als eerste handelen?

Blinds bij poker zijn inzetten die twee spelers moeten leggen voordat de kaarten worden gedeeld: de small blind en de big blind. Samen met antes en de dealerbutton beantwoorden ze aan het begin van elke hand twee vragen: wie heeft al fiches in de pot gelegd, en wie moet als eerste handelen?

Waarom kent poker verplichte inzetten?

Verplichte inzetten zijn fiches die in de pot gaan voordat iemand een beslissing heeft genomen. Zonder die inzetten valt er aan het begin van een hand niets te winnen, en dan zou de slimste strategie zijn om alles weg te gooien behalve de allerbeste kaarten. Het spel zou één groot wachten worden.

Blinds en antes veranderen dat. Elke hand begint met een pot die de moeite waard is, en een speler die alleen maar past, raakt langzaam zijn fiches kwijt. Verplichte inzetten brengen actie: ze geven je een reden om te raisen, om te verdedigen wat je hebt ingelegd en om te bluffen.

Poker kent drie soorten verplichte inzetten: blinds (spellen met gemeenschappelijke kaarten en de meeste draw-spellen), antes (toernooien en stud-spellen) en de bring-in (stud-spellen).

Hoe werken de small blind en big blind?

Een blind is een inzet die je vóór het delen legt, dus voordat je je hand hebt gezien. In elke hand leggen twee spelers een blind:

  • de small blind (SB) – de speler direct links van de dealerbutton;
  • de big blind (BB) – de speler daarna, links van de small blind.

De small blind is meestal de helft van de big blind, al gebruiken sommige spellen een andere verhouding. De blinds bepalen de inzethoogte van het hele spel: “100/200” betekent een small blind van 100 en een big blind van 200. Bij no limit en pot limit is de big blind ook de kleinste inzet die je mag doen, en stacks worden vaak uitgedrukt in big blinds in plaats van fiches.

Blinds zijn geen aparte bijdrage. Het zijn echte inzetten, en de fiches die je als blind legt, tellen mee voor wat je in de eerste inzetronde moet bijleggen.

Voorbeeld: de blinds zijn 100/200. Jij zit op de big blind en een tegenstander raiset naar 600. Om te callen leg je maar 400 bij, want 200 ligt al voor je. De speler op de small blind zou 500 moeten bijleggen.

Wat doet de dealerbutton?

De dealerbutton is een schijfje dat aangeeft wie de (denkbeeldige) dealer is. In een thuisspel schudt en deelt de speler met de button meestal ook echt. Waar een vaste dealer de kaarten verzorgt, geeft de button alleen de plaats aan van waaruit de blinds en de volgorde van inzetten worden geteld. De eerste kaart gaat naar de speler links van de button en de laatste naar de button.

Na elke hand schuift de button één plaats met de klok mee, en de blinds schuiven mee. Wie nu op de big blind zit, is de volgende hand small blind en heeft de hand daarna de button. In één volledige ronde langs de tafel, een orbit, legt elke speler elke blind precies één keer, dus niemand wordt benadeeld.

De button is de beste plaats aan tafel, want de speler die daar zit, is in drie van de vier inzetrondes als laatste aan de beurt. Op de pagina over posities bij poker lees je hoe je plaats ten opzichte van de button je spel bepaalt.

Wie is als eerste aan de beurt vóór en na de flop?

De volgorde hangt af van de inzetronde. In spellen als Texas Hold’em werkt het zo:

RondeAls eerste aan de beurtAls laatste aan de beurt
Vóór de flopDe speler links van de big blindDe big blind
Flop, turn, riverDe eerste actieve speler links van de buttonDe button, of de dichtstbijzijnde actieve speler rechts ervan

Vóór de flop zijn de blinds als laatste aan de beurt omdat ze al hebben ingezet. Alle anderen moeten eerst beslissen of ze meegaan. Raiset niemand, dan heeft de big blind de zogeheten optie: checken en de flop zien zonder extra fiches, of raisen.

Vanaf de flop draait het voordeel om. De small blind, tenzij die heeft gepast, is in elke volgende ronde als eerste aan de beurt, met de big blind direct daarna. Dat is een van de redenen dat de blinds lastige plaatsen zijn: je betaalt voordat je je kaarten ziet en moet daarna handelen zonder te weten wat je tegenstanders van plan zijn. Alle mogelijke acties staan beschreven in de regels voor het inzetten.

De uitzondering: heads-up

Een spel met twee spelers, heads-up genoemd, heeft een eigen regel. Met maar twee spelers zit er niemand tussen de button en de big blind, dus worden de rollen anders verdeeld:

  • de speler op de button legt de small blind, en de tegenstander de big blind;
  • vóór de flop is de button als eerste aan de beurt, als small blind;
  • op de flop, turn en river is de big blind als eerste aan de beurt, en de button als laatste.

Zo blijft het algemene patroon overeind: de big blind is vóór de flop als laatste aan de beurt, de button erna. Dezelfde regel geldt als er in een toernooi nog twee spelers over zijn.

Wat is het verschil tussen een ante en een blind?

Een ante is een kleine bijdrage aan de pot die vóór het delen wordt gedaan. Het verschil met een blind zit in twee dingen: traditioneel betaalt elke speler de ante, niet maar twee spelers, en een ante telt niet mee voor je inzet. Hij gaat direct de pot in, dus om te callen moet je nog steeds het volledige bedrag inleggen.

In Hold’em-toernooien komen antes normaal gesproken bovenop de blinds. Ze maken de beginpot groter, waardoor passen duurder wordt en vechten om de blinds meer oplevert.

Van elke speler een klein fiche ophalen houdt het spel op, dus veel toernooien gebruiken tegenwoordig een big blind ante: één speler betaalt de ante voor de hele tafel, en dat is degene die in die hand op de big blind zit. Meestal is die ante even groot als de big blind. Omdat de big blind rond de tafel gaat, betaalt elke speler in één orbit precies één keer de ante voor iedereen.

Voorbeeld: het niveau is 200/400 met een big blind ante van 400. De speler op de big blind legt 800 in: 400 als blind en 400 als ante. De small blind legt 200, dus er liggen 1.000 fiches in de pot voordat er een kaart is gedeeld.

Heeft de speler op de big blind te weinig fiches voor beide bedragen, dan bepalen de regels van het toernooi of eerst de blind of eerst de ante wordt afgenomen.

Wat zijn de bring-in en de straddle?

De bring-in bij stud-spellen

Spellen als seven card stud hebben geen blinds, en de volgorde van inzetten hangt niet af van een button. Iedereen legt een ante, en nadat de eerste kaarten zijn gedeeld, moet één speler de inzetronde openen met een kleine verplichte inzet: de bring-in. De open kaarten bepalen wie dat is. Bij seven card stud is het de speler met de laagste open kaart. Bij Razz, waar de laagste hand wint, is het de speler met de hoogste open kaart. Laten twee spelers dezelfde waarde zien, dan beslist meestal de kleur, in de volgorde klaveren (laagst), ruiten, harten, schoppen. Het is een van de weinige situaties bij poker waarin de kleuren een rangorde hebben.

De straddle

Een straddle is een vrijwillige derde blind, meestal twee keer de big blind, die vóór het delen wordt gelegd, meestal door de speler links van de big blind. Wie straddlet, is vóór de flop als laatste aan de beurt, en de prijs om mee te doen stijgt naar het bedrag van de straddle. Je ziet straddles in cash games waar de huisregels het toestaan. In toernooien worden ze niet gebruikt.

Waarom gaan de blinds in toernooien omhoog?

In een cash game blijven de blinds de hele sessie gelijk. In een toernooi stijgen ze met vaste tussenpozen volgens een vooraf bekende blindstructuur: bijvoorbeeld 25/50, dan 50/100, 75/150, 100/200 enzovoort. Hoe lang een niveau duurt, hangt af van het evenement, van een paar minuten in snelle formats tot een uur of langer bij grote toernooien.

Stijgende blinds zorgen ervoor dat het toernooi ooit afloopt. Het aantal fiches in het spel ligt vast, dus met elk niveau is elke stack minder big blinds waard. Een speler die geen fiches bijwint, moet uiteindelijk alles riskeren of wordt door de verplichte inzetten opgegeten, wat blinded out heet.

Voorbeeld: je begint met 20.000 fiches bij blinds van 100/200, dus 100 big blinds. Win of verlies je niets, dan zijn dezelfde fiches bij blinds van 1.000/2.000 nog maar 10 big blinds waard.

De andere verschillen tussen de spelvormen staan op de pagina cash game of toernooi.

Wat vragen spelers het vaakst?

Moet je elke hand een blind leggen?

Nee. Je legt alleen als jouw beurt komt: de big blind één keer en de small blind één keer per orbit van de button.

Hoe hoog is de small blind?

Meestal de helft van de big blind, bijvoorbeeld 50 als de big blind 100 is. De precieze bedragen worden bepaald door de inzethoogte van de tafel of door de blindstructuur van het toernooi.

Mag de big blind raisen als iedereen alleen callt?

Ja. De big blind heeft de optie: checken en de flop zien, of raisen, ook al heeft niemand vóór hem geraised.

Wat gebeurt er als je niet genoeg fiches hebt voor de blind?

Je legt in wat je hebt en bent automatisch all-in. Je kunt dan alleen het deel van de pot winnen dat jouw fiches dekken.

Moet je een blind leggen als je aanschuift bij een cash game?

Dat hangt af van de huisregels. In veel live spellen legt een nieuwe speler een bedrag gelijk aan de big blind om meteen mee te spelen, of wacht hij tot de big blind bij zijn plaats is.